| تبليغات | X |
اين مطلبي است كه پارسال در وبلاگ پرشين بلاگ نوشتم و دراين وبلاگ به آن لينك دادم. اما چون اينك آن وبلاگ وجود ندارد و من اين مطلب را خيلي دوست دارم مجددآ اين را به همان شكل و همان تاريخ مي آورم:
جمعه، 6 مرداد، 1385
انتقال احساس
اين مطلب را ميخواستم همراه با خاطرات سفر حج بنويسم. اما حالا که اين موضوع به بعد منتقل شده مطلب را اينجا مينويسم:
يکی از روزها که در کنار کعبه نشسته و در حال تماشای کبوتران بودم .آنهارا ميديدم که پرواز کنان بر فراز خانه کعبه حرکت کرده پايين آمده و دانه ميخوردند.در لابه لای پا ودستان مردم حرکت کرده وگاهی بر سرشان مينشستند. مردم برايشان گندم ميريختند.ومقداری ازگندمها را برای تبرک بر ميداشتند.
البته هر کسی اين صحنه را در طول زندگی خودش بارها در امامزاده ها و حرم امام رضا ديده است.
در همان حال مرغ خيالم همراه با کبوتران حرم به پرواز آمد.انديشيدم که چگونه است که اين مرغان که حيوانی بيش نيستند. واز شعور و سواد و عقل و تمام چيزهايی که انسانها به آن افتخار ميکنند برخوردار نيستند.اينگونه در اينجا احساس امنيت و آرامش ميکنند؟وآيا اگر کسی به مدت چند روز تفنگی را بردارد و به طرف آنها شليک کند چه اتفاقی خواهد افتاد؟
قديمترها فکر ميکردم چون اين مکانها مذهبی هستندو حالت روحانی بر آنها مستولی است. باعث اين وضع ميشود. اما در آن حال اين مطلب به ذهنم آمد و آن را ((انتقال حس )) ناميدم.يعنی آدميان در طول سالها اين احساس را با رفتار و کردارشان به کبوتران منتقل کرده که اينجا مکانی امن است برای زندگی پرواز و آسايش.
قبلآ در کتاب (هفت عادت مردمان موثر )نوشته پروفسور آر کاوی نکته ای خوانده بودم که اگر ميخواهيد ديگران به شما عاطفه بورزندومهر ومحبت خود را نثار شما نمايند بايد ابتدا شما در بانک عاطفه تان پس انداز داشته باشيد . وهر چه قدر بر اين پس انداز بيفزاييد و از ان خرج نکنيد احساس محبت و عشق و مهربانی بيشتر به ديگران منتقل خواهد شد.
حالا انسانهايی که در يک خانواده يا کشور زندگی ميکنندو دارای عقل و شعوری هستند که هزار برابر حيوانات است.وقتی احساس امنيت» آزادی ومحبت و دوستی ميکنند که در اثر زمان اين احساس توسط مردم ديگر و يا حکومت به آنها منتقل شده باشد.اين موضوع با وعظ و خطابه محقق نميشود.
در سال ۱۹۴۱ روزولت رييس جمهور وقت آمريکا در يک سخنرانی خطاب به مردم آمريکا گفت :ما به عنوان حکومت بايد چهار آزادی به مردم عطا کنيم: آزادی عقيده-آزادی بيان -آزادی از ترس وآزادی از نياز و درتعريف آزادی از نياز و آزادی از ترس گفت که ما بايد شرائطی فراهم کنيم که کسی در جامعه نترسد از اينکه مثلا درخيابان که راه ميرود کسی چاقوئی را در شکمش فرونکند. در جاده کسی اورا نکشدو...وآزادی از نياز هم يعنی اينکه کسی به خاطر فقر يا به خاطر آوردن نفت درون سفره اش نوکر کسی يا حکومتی نباشد تا مجبور شود بيانش را محدود کرده وعقيده اش را در چاه بگويد.
